با صفر تا صد حمل و‌ نقل بین المللی آشنا شوید

امروزه، حمل‌و‌نقل بین‌المللی کالا به دلایل مختلفی انجام می‌شود. اما مهم‌ترین دلیل انجام این فعالیت، اختلاف قیمت کالاها بین کشورها است. به عبارتی، تجار با کمترین قیمت، کالاهای خود را از یک کشور تهیه می‌کنند و در کشور دیگر با قیمتی بالاتر به فروش می‌رسانند.

حمل‌و‌نقل بین‌المللی کالا از هزاران سال پیش انجام می‌شده است. اما با گسترش سریع تجارت بین‌المللی در حال حاضر، تعداد زیادی از کسب و کارهای کوچک نیز به حمل‌و‌نقل بین‌المللی نیاز دارند. در این مقاله، ما قصد داریم صفر تا صد حمل‌و‌نقل بین‌المللی را برای شما توضیح دهیم.

حمل‌و‌نقل بین‌المللی چیست؟

حمل‌و‌نقل بین‌المللی کالاها از طریق حمل‌و‌نقل هوایی، جاده‌ای یا اقیانوسی یک فرآیند پیچیده است. برای انجام این عملیات، نه تنها نیاز به انتقال کالاها از مرزها و مراکز حمل‌و‌نقل داخلی است، بلکه نیاز به اداره کردن مسائل مربوط به ورود و خروج از کشورهای مختلف نیز وجود دارد. برای موفقیت در حمل‌و‌نقل بین‌المللی، لازم است که سیاست‌ها و قوانین مربوط به هر کشور را بدانید و در اجرای آن‌ها دقت کنید تا کالای شما به مقصد خود برسد.

حمل‌و‌نقل بین‌المللی دارای پیچیدگی‌های بیشتری نسبت به حمل‌و‌نقل داخلی است. این به دلیل قوانین و مقررات خاص هر کشور است. برخی از کشورها قوانین سخت‌گیرانه‌تری نسبت به واردات کالاهای خاص دارند، در حالی که برخی دیگر مقررات ضعیف‌تری دارند. به همین دلیل، آشنایی با همه مقررات و قوانین بسیار مهم است و استفاده از یک شرکت حمل‌و‌نقل بین‌المللی حرفه‌ای نیز توصیه می‌شود. برای آشنایی با برخی از این قوانین و صفر تا صد حمل‌و‌نقل بین‌المللی با ما همراه باشید.

روش‌های حمل و‌ نقل بین‌المللی

برای حمل‌و‌نقل بین‌المللی، بازرگانان و کشورها از روش‌های مخلتفی استفاده می‌کنند تا بتوانند کالا و اجناس مورد نظر را صادر یا وارد کنند. این جابجایی‌ها از طریق حمل‌و‌نقل هوایی، دریایی، ریلی و جاده‌ای صورت می‌گیرند. در این بخش با صفر تا صد حمل‌و‌نقل بین‌المللی در روش‌های مختلف آشنا خواهیم شد.

1. صفر تا صد حمل‌ و‌ نقل بین‌المللی هوایی

حمل‌و‌نقل کالا به صورت هوایی به دلیل سرعت بالا، دقت بالا، و امکان رسیدن به مقاصد دوردست به سرعت، یکی از مطمئن‌ترین روش‌های حمل‌و‌نقل است. معمولاً برای حمل‌و‌نقل کالاهای فوری، حساس، زمان‌بر، و کالاهایی که به سرعت خراب می‌شوند، از این روش استفاده می‌کنند.

حمل‌و‌نقل هوایی به دو صورت انجام می‌شود:

روش فریت: این روش مخصوص حمل‌و‌نقل بارهای مسافران هواپیما است و توسط هواپیماهای مسافربری انجام می‌شود.

روش کارگو: این روش حمل‌و‌نقل توسط هواپیماهای باربری با رعایت استانداردهای ایمنی کالا انجام می‌شود که بسیار مقرون به صرفه است.

حمل‌و‌نقل هوایی بسته به شرایط مورد نیاز موارد متعددی از تجارت بین‌المللی را بهبود می‌بخشد. از طریق این روش، می‌توانید:

• کالاها را به سرعت در مسافت‌های طولانی تحویل دهید.
• برای کالاهای حساس، امنیت بالا را فراهم کنید.
• برای انواع کالاها این روش را انتخاب کنید.

خطرات حمل‌و‌نقل هوایی:

• هزینه بیشتر نسبت به گزینه‌های دیگر و عدم انطباق با همه کالاها.
• احتمال تأخیر یا لغو پروازها.
• وجود مالیات‌های فرودگاه.
• هزینه اضافی سوخت و ارز که برای حمل‌و‌نقل اضافه می‌شود.
• نیاز به حمل‌و‌نقل از فرودگاه تا مقصد نهایی.

بیشتر بخوانید: حمل بار هوایی از چین به ایران

قوانین و مقررات حمل‌و‌نقل هوایی

طبق قوانین بین‌المللی سازمان تجارت جهانی، همه کشورها باید قوانین وضع شده را در حمل‌و‌نقل رعایت کنند. در قوانین حمل‌و‌نقل بین‌المللی هوایی آمده است که، بارنامه باید توسط شرکت حمل‌و‌نقل تنظیم و طی سه سند به امضا و تأیید صاحب بار و حمل‌کننده برسد. و سپس بارنامه به همراه کالا، تحویل متصدی حمل‌و‌نقل می‌شود. در صورتی که تعداد بارها بیش از یک بسته باشد، متصدی می‌تواند از صاحب بار بخواهد برای هر یک از آن‌ها یک بارنامه تهیه کند.

تمامی اطلاعات لازم در خصوص آدرس فرستنده و گیرنده، خصوصیات و ارزش کالا، نوع آن، نوع بسته‌بندی، تعداد بسته‌ها، هزینه‌های پرداخت شده و مواردی از این دست باید در بارنامه ذکر شود.

در صورتی که اطلاعات نادرستی از بار یا محل تخلیه بار توسط صاحب بار وارد شده باشد که به خسارت منجر شود، مسئولیت خسارت بر عهده متصدی حمل‌و‌نقل نیست.

در صورتی که شرکت متصدی خسارت یا مفقودی کالا را بپذیرد، یا اینکه مدت زمان ۷ روز از تحویل زمان تعیین شده برای تحویل کالا گذشته باشد و کالایی به گیرنده تحویل نشده باشد، صاحب کالا می‌تواند برای دریافت حق و حقوق خود اقدام کند.

2. صفر تا صد حمل‌و‌نقل بین‌المللی دریایی

اگر نیاز به حمل کالاهای سنگین دارید و وقت کافی برای تحویل دادن آن‌ها دارید، روش حمل‌و‌نقل از طریق دریایی می‌تواند گزینه مناسبی باشد. حمل‌و‌نقل دریایی به دلیل قابلیت حمل بارهای سنگین و بزرگ‌تر، کاهش هزینه و افزایش ایمنی، مورد توجه قرار می‌گیرد.

این روش مزایای فراوانی دارد، شامل:

• امکان ارسال حجم زیاد با هزینه کم: حمل‌و‌نقل دریایی امکان حمل کالاهای بزرگ و سنگین را با هزینه کمتری به شما می‌دهد. با استفاده از کشتی‌های بزرگ، می‌توانید حجم زیادی از کالا را به یکباره حمل کنید.
• ایمنی بالا: حمل‌و‌نقل دریایی به دلیل استفاده از کشتی‌ها و محافظت از کالا درون آن‌ها، ایمنی بسیار بالایی دارد. کشتی‌ها معمولاً برای مقابله با آب‌های سخت و هواهای نامساعد طراحی شده‌اند و در فشارهای بالا نیز مستحکم هستند.

معایب حمل‌و‌نقل دریایی عبارتند از:

• کند بودن: حمل‌و‌نقل دریایی ممکن است کندتر از سایر روش‌های حمل‌و‌نقل باشد، به‌خصوص در شرایط هوای بد. نیاز به مهندسی و تعمیرات در پورت‌ها و کشتی‌ها ممکن است تأخیرهایی در حمل‌و‌نقل ایجاد کند.
• عدم انعطاف‌پذیری: به دلیل صف‌های طولانی در بنادر و جدول زمانی ثابت حمل‌و‌نقل در دریا، انعطاف‌پذیری کمتری در انتخاب زمان حمل‌و‌نقل وجود دارد.
• ردیابی: ردیابی و پیگیری مکان کالاها در حمل‌و‌نقل دریایی دشوارتر است نسبت به سایر روش‌های حمل‌و‌نقل.
• هزینه‌های اضافی: استفاده از بنادر و امکانات آن‌ها ممکن است هزینه‌های اضافی برای شما به همراه داشته باشد. همچنین، تعیین نرخ پایه حمل‌و‌نقل نیز شامل اضافه کردن هزینه­های سوخت و ارز می­شود.

بهتر است که برای حمل‌و‌نقل کالاهای سنگین با کشتی، بیمهٔ حمل‌و‌نقل عمومی خود را تامین کنید، زیرا بسته به کنوانسیون حمل‌و‌نقل دریایی، بیمه‌های متنوعی در دسترس هستند و توصیه می‌شود از بیمه اضافی نیز استفاده کنید.

همچنین برای حمل‌و‌نقل کالاهای خطرناک بهتر است مجوز حمل کالاهای خطرناک را دریافت کنید، چرا که لیست کالاهای خطرناک در هر کشور متفاوت است و نیاز به رعایت محدودیت‌ها و قوانین مربوطه دارد.

موسسه Sea-Intelligence با انتشار یک گزارش اعلام کرد: قابلیت اطمینان برنامه‌های خطوط حمل‌و‌نقل کانتینری (تعهد به زمانبندی خطوط) در سال ۲۰۲۳ میلادی، بهبود یافته و اطمینان به برنامه‌های خطوط حمل‌و‌نقل دریایی به طور متوسط ۶۷ درصد افزایش یافته است.

قوانین و مقررات حمل‌و‌نقل دریایی

قوانین حمل‌و‌نقل دریایی کالا توسط کشورهای مختلف ممکن است متفاوت باشد، اما هر چه که باشد، باید بدانید که تمامی این قوانین برگرفته از قوانین بین‌المللی هستند. طبق این قوانین و بر اساس توافقات انجام شده، شرکت حمل‌و‌نقل موظف است با دریافت اجرت تعیین شده، کالا را در زمان تعیین شده به دست گیرنده برساند.

تمامی مسئولیت‌های حمل‌و‌نقل دریایی کالا بر عهده شرکت حمل‌و‌نقل است و اگر هر خسارتی به کالا وارد شود یا کلاً نابود شود، باید خسارت وارد شده را به صاحب کالا بپردازد. مگر اینکه با ادله کافی خلاف آن را ثابت کند. البته قوانین ایران کمی متفاوت است و مسئولیت سلامت کالا به طور کامل بر عهده شرکت حمل‌و‌نقل نیست؛ مگر زمانی که کوتاهی شرکت، عامل خسارت بر کالا باشد. بسته‌بندی کالا باید توسط صاحب بار به درستی انجام شود. همچنین اطلاعات دقیق از نوع بار، ارزش، تعداد و زمان تحویل کالا را به شرکت اطلاع دهد. در غیر این صورت مسئولیت خسارت بر عهده صاحب کالا است.بیمه کالا توسط صاحب بار انجام می‌شود؛ مگر در مواردی خاص که شرکت حمل‌و‌نقل، بیمه آن را به عهده می‌گیرد.

برای تضمین سلامت بار، صاحب بار می‌تواند مبلغی را به صورت سفته یا چک به عنوان ضمانت از شرکت حمل‌و‌نقل دریافت کند. صدور بارنامه، تضمین سلامت کالا، حمل و تحویل بار به عهده شرکت حمل‌و‌نقل است.

3. صفر تا صد حمل‌و‌نقل بین‌المللی جاده‌ای

اگر بهترین روش حمل‌و‌نقل بین‌المللی را در نظر بگیریم، باید بگوییم استفاده از جاده برای حمل‌و‌نقل در فاصله نزدیک بهترین گزینه است. این روش هزینه و زمان خریدار یا فروشنده را کمتر اذیت می‌کند. علاوه بر این، حمل‌و‌نقل بر روی جاده می‌تواند انعطاف پذیرترین روش برای تجارت بین‌المللی باشد، زیرا سریع و کارآمد است.

مطالب مرتبط:

حمل بار از چین به ایران

حمل بار از آلمان به ایران

ارسال بار به استرالیا

مزایای ترانزیت جاده‌ای:

• کم هزینه است
• امکان استفاده از شبکه‌های گسترده جاده‌ای وجود دارد
• امکان برنامه ریزی حمل‌و‌نقل و ردیابی محل کالاها وجود دارد

خطرات حمل‌و‌نقل جاده‌ای:

• مسافت‌های طولانی می‌تواند زمان بیشتری ببرد
• ممکن است تاخیر به خاطر ترافیک و خرابی وجود داشته باشد
• خطر آسیب دیدن کالاها به ویژه در مسافت‌های طولانی وجود دارد
• عوارض جاده‌ای در برخی کشورها زیاد است
• مقررات مختلف جاده و ترافیک در برخی کشورها محدود کننده و آزاردهنده است

قوانین و مقررات حمل‌و‌نقل جاده‌ای

استانداردها و مقررات بین‌المللی در حمل‌و‌نقل بین‌المللی کالاهای خطرناک از طریق جاده، توسط کشورها به طور مستقل تعیین می‌شوند. برای ارتقای ایمنی و جلوگیری از وقوع حوادث و حمل‌و‌نقل غیرمطمئن، رانندگان وسایل نقلیه حامل کالاهای خطرناک باید آموزش‌های لازمی در مورد این کالاها را دریافت کنند و گواهی مورد نیاز را اخذ کنند.

همچنین، تمام وسایل نقلیه تجاری دارای کالاهای خطرناک باید از آزمون‌های خاصی گذر کنند و با استانداردهای ویژه مربوط به این نوع حمل‌و‌نقل آشنا شوند. کالاهای خطرناک شامل مواد خورنده، مواد منفجره، مایعات و مواد قابل اشتعال، گازها، مواد اکسید کننده، مواد رادیواکتیو و مواد سمی و اسلحه می‌باشند.

با رعایت قوانین و مقررات مربوطه و آشنا بودن با این استانداردها، حمل‌و‌نقل بین‌المللی کالاهای خطرناک از طریق جاده به صورت ایمن و مطمئن صورت می‌گیرد. این اقدامات به منظور حفاظت از افراد، محیط زیست و حفظ امنیت جاده‌ها انجام می‌شوند.

4. صفر تا صد حمل‌و‌نقل بین‌المللی ریلی

اگر شما به دنبال روشی اقتصادی هستید و نمی‌توانید از روش‌های قبلی استفاده کنید و هنوز نمی‌دانید کدام روش حمل‌و‌نقل بین‌المللی مناسب است، بهتر است به سمت حمل‌و‌نقل ریلی برویذ. حمل‌و‌نقل ریلی یک روش مقرون به صرفه و کارآمد برای جابجایی کالا است و به شما مزایای زیادی را ارائه می‌دهد. همچنین حمل‌و‌نقل ریلی دارای سابقه زیادی است و از دهه 1800 توسط خطوط ریلی کشور انگلستان آغاز به کار نموده است.

برخی از مزایای حمل‌و‌نقل ریلی:

• حمل‌و‌نقل بین‌المللی ریلی به طور کلی هزینه کمتری نسبت به حمل‌و‌نقل هوایی و دریایی برخوردار است.
• سرعت حمل‌و‌نقل ریلی بسیار بالا است و می‌تواند به طور مداوم و با سرعت ثابت حرکت کند. این ویژگی، به ویژه برای حمل‌و‌نقل مسافت‌های طولانی، بسیار مفید است.
• حمل‌و‌نقل ریلی قابلیت حمل بارهای سنگین و بزرگ را دارد. این بدان معناست که از طریق این روش می‌توان تعداد زیادی کالا را یکجا جابجا کرد و در هزینه‌های صرفه‌جویی کرد.
• حمل‌و‌نقل ریلی کمترین آلاینده هوا و نویز را نسبت به حمل‌و‌نقل جاده‌ای منتشر می‌کند. این بدان معناست که از طریق این روش می‌توان به حفظ محیط زیست کمک کرد.
• حمل‌و‌نقل ریلی به طور کلی نسبت به حمل‌و‌نقل جاده‌ای و دریایی بسیار پایدارتر و اعتمادپذیرتر است.

معایب حمل‌و‌نقل ریلی:

• قابل انعطاف نبودن مسیرها و جدول زمانی موجود به ویژه در مناطق دورافتاده
• گران‌تر بودن حمل‌و‌نقل ریلی نسبت به حمل‌و‌نقل جاده‌ای
• مختل شدن خدمات بر اثر خرابی مکانیکی

قوانین و مقررات حمل‌و‌نقل ریلی

قوانین حمل‌و‌نقل بین‌المللی ریلی هر یک تا دو سال یک بار توسط سازمان تجارت جهانی به طور کامل مورد بررسی و بازبینی قرار می‌گیرند. طبق قوانین اخیر هزینه مورد نظر برای حمل‌و‌نقل کالا باید توافقی بین طرفین باشد و درصورتی‌که آن‌ها نتوانند بر سر نرخ حمل‌و‌نقل توافق کنند، این مبلغ بر اساس تعرفه‌های موجود در نظر گرفته می‌شود.

برای هر یک از کالاها، باید بارنامه بر اساس قوانین و دستورالعمل‌های هیئت مدیره راه‌آهن صادر شوند.

بعد از صدور بارنامه، شرکت‌های حمل‌و‌نقل در قبال صاحبان کالا مسئولیت دارند. بدین صورت که شرکت حمل‌ونقل در راه‌آهن مسئولیت سلامت بار را بر عهده خواهد داشت و اگر هرگونه مشکلی برای بار به وجود بیاید، باید خسارت آن را پرداخت کنند. مگر این‌که با ارائه دلایل کافی، ثابت کند که این خسارت به خاطر کم‌کاری راه‌آهن نبوده است و دلیل دیگری داشته است. و همچنین هر واگن باید یک بارنامه جدا داشته باشد.

از آنجایی که قوانین کشورها به سرعت تغییر می­کنند، بهتر است از شرکت­های ارائه دهنده خدمات حمل‌و‌نقل، کمک بگیرید.

عوامل موثر بر انتخاب نوع حمل‌و‌نقل

در حال حاضر، حمل‌و‌نقل دارای اهمیت بسیار زیادی است و به ویژه در زمینه تجارت و بازرگانی اهمیت بیشتری می‌یابد. همان‌طور که گفتیم، روش‌های متنوعی برای انجام حمل‌و‌نقل وجود دارد. هر یک از این روش‌ها مزایا و معایبی دارند. با این حال، عوامل متعددی در تعیین نوع مناسب حمل‌و‌نقل تأثیرگذار هستند. مانند:

• ظرفیت بارگیری کالا
• دسترسی به انواع راه‌های حمل‌و‌نقل بین‌المللی
• هزینه یا کرایه حمل کالا
• سرعت انتقال کالا به مقصد
• ریسک حمل‌و‌نقل
• اقتصادی بودن روش حمل‌و‌نقل

در صورت اطلاع از شرایط خدمات پست بین المللی، با کارشناسان ما در پست تی ان تی در ارتباط باشید.

کریر و فورواردر در حمل‌و‌نقل بین‌المللی به چه معناست؟

به طور کلی، شرکت‌ های حمل و‌ نقل را می‌توان به دو دسته‌ی اصلی تقسیم کرد: شرکت‌های حمل‌و‌نقل کریر و شرکت‌های حمل‌و‌نقل فورواردر. شرکت‌های حمل‌و‌نقل کریر زیرمجموعه‌ای از شرکت‌های حمل‌و‌نقل هستند که فقط در زمینه‌ی حمل‌و‌نقل زمینی فعالیت می‌کنند. این شرکت‌ها از طریق وسایل نقلیه‌ای شخصی یا اجاره‌ای (قراردادی)، بار و مسافر را از مبدا به مقصد می‌برند. به عبارت دیگر، حمل‌و‌نقل توسط این شرکت‌ها فقط در محدوده خاصی انجام می‌شود و از وسائل نقلیه‌ای نظیر خودروها، کامیون‌ها، اتوبوس‌ها و تاکسی‌ها استفاده می‌کنند.

فورواردرها شرکت‌هایی بسیار بزرگ هستند که متعلق به صنعت حمل‌و‌نقل بین‌المللی هستند و با دیگر شرکت‌های حمل‌و‌نقل تفاوت‌هایی دارند. آن‌ها بیشتر کارکنان و یک دفتر مرکزی بزرگ دارند که تمامی هماهنگی‌ها را در شرکت‌های فورواردر انجام می‌دهد.

فورواردرها از انواع حمل‌و‌نقل، از جمله حمل‌و‌نقل ریلی، دریایی و زمینی برای انتقال کالاها استفاده می‌کنند.

اصطلاحات حمل‌و‌نقل بین‌المللی

در فرآیند حمل‌و‌نقل بین‌المللی کالا، توجه به مسئولیت‌ها و تعهدات مختلف برای هر طرف ضروری است. طبق مصوبات، هر قرارداد حمل‌و‌نقل بین‌المللی باید شرایط جداگانه‌ای برای پرداخت هزینه‌ها در نظر بگیرد. به عنوان طرف قرارداد، باید همیشه بدانید که در مورد چه چیزی مسئول پرداخت هزینه هستید. همچنین، باید تعهدات مربوط به خسارت احتمالی را قبل از امضای قرارداد روشن کنید. این باعث می‌شود که در صورت وقوع خسارت، کدام طرف مسئول جبران آن باشد. استفاده از اینکوترم معیار صحیح برای همه طرف‌های درگیر در حمل‌و‌نقل بین‌المللی ضروری است و رعایت این دستورالعمل‌ها می‌تواند به تحویل به موقع کالا و ارائه خدمات بهتر به مشتریان کمک کند.

اما باید بدانیم اینکوترم به چه معناست. در ادامه به آن می‌پردازیم.

اینکوترم به چه معناست؟

اینکوترم مجموعه اصطلاحاتی است که توسط اتاق بازرگانی بین‌المللی توافق شده و منتشر شده است. این دستورالعمل‌ها برای ارائه شفافیت در مورد انتظارات و مسئولیت‌های بین خریداران و فروشندگان در حین تحویل بار مورد استفاده قرار می‌گیرند و قراردادی یا حکم قانونی تلقی نمی‌شوند.

اصطلاحات اینکوترم معمولا در قراردادهای فروش در سرتاسر جهان استفاده می‌شوند و قبل از مذاکره در مورد تحویل بار باید آنها را در نظر داشت.

صدور این مجموعه اصطلاحات توسط دولت‌ها و مقامات در سراسر جهان قبول شده است و به عنوان زبان مشترک همه مورد استفاده قرار می‌گیرد.

برخی از اینکوترم‌ها فقط برای حمل‌و‌نقل دریایی داخلی استفاده می‌شوند، در حالی که برخی دیگر برای همه شکل‌های حمل‌و‌نقل اعمال می‌شوند.

قوانین مربوط به حمل دریایی و آبراه‌های داخلی

• حمل رایگان تا عرشه کشتی (FOB)
  Free On Board اصطلاحی است که فقط برای حمل‌و‌نقل کالا از طریق دریا استفاده می‌شود. FOB، فروشنده محموله را در کشتی که توسط خریدار در بندر مشخص شده، تحویل می‌دهد.
  با FOB، زمانی که محموله در کشتی قرار بگیرد، مسئولیت بار دیگر با فروشنده نیست و به خریدار منتقل می‌شود.
• ارسال رایگان در کنار کشتی (FAS)
  فروشنده محموله را در کنار کشتی به خریدار تحویل می‌دهد (یعنی بر روی زمین و در دسترس جرثقیل). پس از آن مسئولیت بار به خریدار منتقل می‌شود و از آن پس هزینه‌ها و خسارات احتمالی با خریدار است.
• فقط هزینه حمل‌و‌نقل (CFR)
  با CFR، فروشنده هزینه حمل‌و‌نقل را پرداخت می‌کند و تحویل بار را تضمین می‌کند، اما ریسک ناشی از خسارات احتمالی با خریدار است. مانند FOB، پس از قرارگیری محموله در کشتی، تمام مسئولیت و هزینه‌های بعدی از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود.
• بیمه و هزینه و حمل‌و‌نقل (CIF)
  با CIF، علاوه بر اینکه فروشنده هزینه حمل‌و‌نقل تا کشتی را می‌دهد، هزینه بیمه کالا تا بندر مقصد را پرداخت می‌کند.
  از آنجایی که فروشنده در این حالت هزینه بیشتری را متقبل می‌شود، ممکن است تمایل داشته باشد که کمترین پوشش بیمه‌ای را تهیه کند.

قوانینی که برای همه محموله‌ها اعمال می‌شود

اصطلاحات و قوانین زیر برای همه کالاها در حمل‌و‌نقل خارج از مرزها استفاده می‌شود.

• تحویل در محل (DAP)
  فروشنده مسئولیت محموله را تا رسیدن به مقصد نهایی بر عهده دارد. همچنین فروشنده بار مسئولیت کلیه هزینه‌ها از جمله: هزینه صادرات، هزینه‌های بندری، بیمه و حمل را بر عهده دارد.
  با DAP، خریدار فقط مسئول پرداخت هزینه واردات و هزینه تخلیه بار است.
• تحویل در ترمینال (DAT)
  مسئولیت کالا پس از دریافت و تخلیه در مقصد مورد توافق بر عهده خریدار است. در این حالت فروشنده مسئول تخلیه نهایی بار هم هست.
  در این حالت هم مانند حالت قبلی، فروشنده مسئولیت پرداخت هزینه‌های صادرات، بیمه، حمل‌و‌نقل و هزینه‌های بندر مقصد را برعهده دارد.
• Ex Works (EXW)
  در این حالت فروشنده کمترین مسئولیت را در مورد محموله بر عهده دارد و با تحویل آن به محل فروشنده موافقت می‌کند. پس از رسیدن کالا به مقصد، خریدار تمام ریسک و مسئولیت را بر عهده می‌گیرد.
• وظیفه کامل (DDP)
  در شرایط DDP، فروشنده بیشترین مسئولیت را در قبال محموله دارد. فروشنده مسئول تحویل محموله به خریدار (یا مقصد دیگری در صورت تمایل خریدار) است.
  فروشنده وظیفه انجام همه امور واردات و صادرات، حمل‌و‌نقل، بار و بیمه و پرداخت هزینه‌های آنها را بر عهده خواهد داشت.
• هزینه رایگان (FCA)
  فروشنده تا زمان تحویل بار، فقط هزینه‌ها را پرداخت می‌کند. مسئولیت انجام امور واردات، صادرات و ترتیب حمل‌و‌نقل کالا بر عهده خریدار است.
• هزینه حمل‌و‌نقل (CPT)
  در CPT، فروشنده مسئول پرداخت هزینه حمل‌و‌نقل است، اما ریسک خسارات احتمالی با خریدار است.
  هزینه پرداخت هزینه بیمه در این روش با خریدار است. پس از اینکه فروشنده ترتیب حمل‌و‌نقل اصلی را داد، دیگر تعهدی نسبت به محموله ندارد.
• هزینه حمل‌و‌نقل بعلاوه بیمه (CIP)
  CIP شامل همان مسئولیت‌هایی است که در روش CPT وجود دارد، با این تفاوت که در اینجا فروشنده پرداخت هزینه بیمه تا مقصد را نیز بر عهده می‌گیرد.

کلام پایانی

در این مقاله، به صفر تا صد حمل‌و‌نقل بین‌المللی پرداخته شد و ویژگی­ها و روش‌های حمل‌و‌نقل بین‌المللی مورد بررسی قرار گرفت.

اگر می‌خواهید در مورد روش­های حمل‌و‌نقل بیشتر بدانید، بهتر است با شرکت حمل و نقل بین المللی تی ان تی ایران تماس بگیرید.

سوالات متداول

بهترین روش حمل‌و‌نقل بین‌المللی کدام است؟

روش حمل‌و‌نقل بین‌المللی را می‌توان با توجه به عواملی مانند سرعت انتقال، هزینه‌ها، دسترسی و ریسک‌ حمل‌و‌نقل انتخاب کرد.

انواع حمل‌و‌نقل بین‌المللی چیست؟

حمل‌و‌نقل بین‌المللی به روش‌های هوایی، دریایی، ریلی و جاده‌ای صورت می‌گیرد.